Vereniging Ouders van een Overleden Kind

Ouderweekend

Landelijk
Datum:	12 juni 2010
Titel:	Ouderweekend
Korte omschrijving:	Programma van de ontmoetingsbijeenkomst ‘OP VERHAAL KOMEN’ van de Vereniging van Ouders van een Overleden Kind Zaterdag 13 en 14 november 2010

Conferentiecentrum Drakenburg te Baarn HELP !! Er komt altijd wel een moment dat we denken: hoe verder nu? Er komt altijd wel een moment dat we denken: wordt het dan nooit weer als toen, voordat…? Er komt altijd wel een moment dat we denken: kon ik maar eens met iemand praten, die ook… Er komt altijd wel een moment dat we denken: hoe ik ook praat, ze begrijpen me niet! Er komt altijd wel een moment dat we denken: waar kan ik nog heen met mijn verdriet? Er komt altijd wel een moment dat we denken: ze zeggen dat het al zo lang geleden is Er komt altijd wel een moment dat we denken: ben ik gek, omdat ik nog steeds zo’n verdriet heb? Er komt altijd wel een moment dat we denken: HELP !! Op deze en andere vragen proberen we met elkaar tijdens het weekend een antwoord te vinden. • samen stilstaan bij het verhaal, het verlies, het verdriet, dat met elkaar delen en zo mogelijk troost bieden, • tijd voor jezelf en voor de ander, • in een ontspannen sfeer reflecteren op verleden, heden en toekomst en • nieuwe inspiratie en energie opdoen voor de komende tijd. Er zijn diverse mogelijkheden voor activiteiten. Daaromheen is er alle gelegenheid om alleen, samen met partner of met andere deelnemers te wandelen, ergens te zitten of te praten. Binnen zal er een gedenkhoek worden ingericht waar u een foto van uw kind(eren) kunt plaatsen, een kaarsje kunt branden of naar muziek kunt luisteren. Er zijn tijdens het weekend activiteiten. Naast kennismaking met de andere deelnemers kunt u deelnemen aan gesprekken, luisteren naar tekst en muziek, creatieve mogelijkheden en gezamenlijke bezigheden, zowel binnen als buiten. Marinus van de Berg komt met ons van gedachten wisselen en we delen belangrijke herinneringen met elkaar. Voorbereiding door de deelnemers Belangrijk: Een foto en een of meerdere waardevolle herinneringen aan uw kind kunt u tijdens deze bijeenkomst delen met de andere aanwezigen. Programma (onder voorbehoud) Zaterdag 13 november 2010 Ochtend 10:00 uur Aankomst 10:30 uur Nadere kennismaking met de andere deelnemers. Inrichten van de Gedenkhoek Middag 14:00 uur Gesprek: ‘Elkaar tot spreken horen’ Aan de hand van diverse vragen staan we stil bij uw ervaringen en gedachten. Belangrijk aandachtspunt daarbij is: hoe gaat het nu met u? 16:00 uur Eigen tijd, binnen of buiten op het landgoed. 18:00 uur Diner Avond 19:45 uur Samen luisteren naar muziek en tekst 21:30 Gezamenlijke afsluiting van de dag. Zondag 14 november 2010 Ochtend 10:00 uur Tijd voor bezinning, ervaring, inspiratie of verdieping een wandeling door het labyrint – een tocht door je levensweg. een activiteit in het natuurgebied (bij mooi weer). of aandacht voor belangrijke vragen die bij u leven. 12:30 uur Lunch Middag 13:30 uur Herinnerinen als kostbare schat, een veilig bezit. We laten elk delen in de voorwerpen die u hebt meegebracht: iets wat u dierbaar is, vertelt over uw leven met uw kind(eren) en iets zegt over uzelf. 15:00 uur Pauze 15:15 uur ‘Op verhaal komen’ in gesprek met Marinus van de Berg. Waar halen we de kracht vandaan om met ons eigen levensverhaal door te gaan na het verlies van ons kind? Marinus praat met ons over deze zaken. En daardoor kunnen we ‘op verhaal komen’: loslaten, bijtanken, kracht voelen of energie geven. 17:30 uur Afsluitende maaltijd 18:30 uur Afscheid nemen van elkaar, waarna vertrek. Suggestie: Op grond van ervaringen van deelnemers aan vorige bijeenkomsten willen wij u de volgende suggesties meegeven: Het weekend is intensief, indrukwekkend en kan vermoeiender zijn dan je denkt: ? je laten ophalen kan – als dat mogelijk is – heel prettig zijn; ? de volgende dag voldoende tijd voor jezelf nemen is prettig om alle indrukken en gevoelens te kunnen verwerken. Joan, Annette, Meriam en Martin De kosten bedragen € 104. p.p. Opmerking 1: Bij opzegging zijn wij genoodzaakt de kosten in rekening te brengen. Opmerking 2: Informeert u eens bij uw ziektekostenverzekering of eventueel gemeentelijke instanties of zij dergelijke weekenden vergoeden. Vaak is dit het geval. Opgave voor 15 oktober bij: Martin Bakker, telefoon: 0512350552, email: info@mcbakker.nl Op verhaal komen Tekst die Marinus van den Berg heeft uitgesproken tijdens het ouderweekend in 2009 Wat heb ik nodig… in het doolhof van de rouw… Er stond een man in de rij. In zijn handen het boek Verdriet dat niet verdwijnt “U ook een handtekening?” vroeg de schrijver… “Nee,” zei de man. “ik sta in de doolhof… ik ben de vader van een overleden kind kunt u op schrijven wat ik nodig heb…” Het gebeurde allemaal in een flits De schrijver was het vergeten. Het lag ergens onder een stapel… In een achterkamer van zijn grijze cellen. Je vergeet minder dan gedacht of gewenst wordt… Anderhalf jaar later stuurde deze man uit die rij een email. Hij had er dagen aan gewerkt. Hij was meer een klusjesman dan een man van veel woorden. Hij schreef wat de schrijver in zijn boek had geschreven op zijn vraag “Wat heb ik nodig…?” 1. mogen voelen wat ik voel 2. rust 3. iemand die luistert en helpt inzicht te vinden 4. begrip De schrijver herkende zijn woorden als zijn handtekening… De man schreef: “Nu ben ik anderhalf jaar verder ik heb mezelf hervonden ik ben dichter bij mijn gevoel dan ooit waardoor ik alles anders ben gaan zien…” Hij schrijft: “Waarom vertel ik u dit…?” Hij geeft twee beweegredenen: Hij wil niet dat de dood van zijn dochtertje voor niets is geweest Niki is haar naam. Hij wil zijn ervaring delen in de hoop, zo schrijft hij “dat vaders en moeders niet zo ver afglijden als ik heb gedaan (ik wist niet eens meer dat ik zelf bestond) Hij heeft een opvallende spellingsvergissing gemaakt: Er staat niet afglijden maar afgeleiden… Wie een diep verdriet heeft om een groot gemis wordt vaak geadviseerd afleiding te zoeken “Ga werken, dat leidt af… Ga er eens uit… dat is beter,” zeggen de betermakers. “Neem een nieuw kind…” “Je hebt nog andere kinderen…” Wat niet altijd zo is. Wat heb ik nodig…? Wat heb ik nodig als ik in de doolhof sta? Wat heb ik nodig als ik ouder word van een overleden kind, Een verongelukt kind misschien Soms door onoplettendheid van het kind zelf. “Let je goed op elkaar,” zei een vader tegen zijn jonge dochter. De schrijver hoorde het zeggen in een drukke winkelstraat. Het was op de dag dat hij dit verhaal schreef. Wat heb ik nodig als ik ouder word van een vermoord kind een kind dat zelf zijn leven beëindigde een zoon die verslaafd was een zoon die omkwam door wat wurgseks heet een dochter die leed aan kanker een onschuldige die op het verkeerde moment op dat strand was. wat een nachtfeest moest worden, werd een nachtmerrie. Wat heb ik nodig…? als het mijn zus is mijn broer mijn kleinkind een baby nooit bij leven gezien? Ouders van een overleden kind is een verzamelnaam Ieder heeft zijn verhaal Ieder heeft zijn verhalen Ieder heeft zijn eigen levensweg. Ieder heeft zijn levensvisie “Wat heb ik nodig nu ik in de doolhof ben gekomen…?” in de chaos in de radeloosheid Nu niets mij nog zinnig lijkt Nu ik meer overleef dan doorleef… Nu ik nergens die draad vind waarvan men zegt: “‘je moet de draad weer oppakken…’ Men ziet een draad die ik niet zie.” Nu ik niet weet wat men zegt als men zegt: “je moet het een plaatsje geven…” Je moet het verwerken… Mijn kind was en is wel mijn vuur maar geen lucifersdoosje dat men kan verplaatsen. Mijn kind en ik wij zijn geen dingen, wij zijn geen chemisch proces wij zijn levende mensen… Mijn kind en ik wij zijn nog met elkaar verbonden “Ik was niet de vader van, de moeder van… Ik ben nog de moeder van, de vader van… Zo zal het blijven voor altijd want er is een liefde voor altijd…” De schrijver wilde die hem onbekende man niet met lege handen laten gaan. Hij keek hem aan… Hij voelde de hopeloosheid van de vraag… Wat kan ik zeggen? Wat mag ik zeggen…? Hij legde vier woorden, korte zinnen in de handen van de man, in het hart van deze dolende mens. Woorden om in te wonen als je dakloos bent, woorden om mee te leven en te werken. De man is op de woorden ingegaan: hij is zichzelf niet uit de weg gegaan. Hij is zichzelf weer gaan zoeken: Wie ben ik nu…? Wie kan ik nu zijn…? Wie mag ik worden…? Wie er geen weet van heeft, weet vaak ook niet dat de prijs voor dit zoeken hoog kan zijn. Je kunt nog meer mensen verliezen dan je kind… Wie er geen weet van heeft, weet ook niet dat de man de moeilijkste weg is gegaan: die naar binnen. Wie er geen weet van heeft weet ook niet dat rouw chaotisch is (1) Niets van een geordend proces niets van een takenlijstje… zoals op je werk. Verdriet en rouwen horen niet bij het maakbare. Wie er geen weet van heeft. weet ook niet dat de man ongehoorzaam is geworden. Hij luisterde niet meer naar wat men zei: hij bevrijdde zich uit het moeras van het men… Het moeras van ‘ze zeggen’. Er is een overvloed aan stemmen die zeggen wat je niet mag voelen “boosheid heeft geen zin… zegt men wraak keert zich tegen je… je moet je niet schuldig voelen… jaloezie is egoïsme je gunt toch een ander niet wat jij meemaakt wees flink wees dapper lach weer… er zijn nog leuke dingen… kijk naar wie er nog wel zijn je moet je andere kinderen niet verwaarlozen…” De meeste mensen bedoelen het goed, velen vinden het ook al snel voldoende. Verdriet moet niet te lang duren. Men wil weer gezelligheid en leukigheid. “Laten we drinken en weer lachen…” Die man is niet langer gaan luisteren naar die stemmen. Hij is naar zichzelf gaan luisteren. Hij is dichterbij zichzelf gekomen… Dichterbij dan ooit. Hij betrad een nieuw land. Hij heeft de rust ontdekt… “Verdriet vertraagt… Verdriet trekt niet snel weg (Vasalis) Verdriet is een hemd dat je niet kunt uittrekken (Anna Enquist) Verdriet heb je niet Verdriet ben je…” Wie er geen innerlijk weten van heeft weet niet dat deze rust geen gemakkelijke rust is ze is niet zoiets als een dagje onthaasten. Een dagje Harderwijk Ze is een onrustige rust Ze vraagt om discipline… Ze vraagt zelfs om regelmaat: Jezelf telkens weer tijd geven Je niet laten opjagen Terugkeren van vluchtwegen die doodlopen. Je hebt in dat doolhof soms iemand nodig Iemand als een coach Iemand die meeloopt Iemand die je helpt te zien waar je bent Iemand bij wie je huilen kunt en lachen Je hebt iemand nodig voor elke dag van de week, zoals in dat lied: A friend for every day 1. Iemand met wie je lachen kunt en huilen 2. Iemand met wie je je verhalen kunt delen 3. Iemand bij wie je veilig en vertrouwd bent 4. Iemand die luisteren kan en wil 5. Een vriend is een licht in de nacht van het leven 6. Een vriend is trouw en betrouwbaar 7. Een vriend is iemand die kritische zorg om je heeft. Je hebt begrip nodig om weer grip op jezelf te krijgen… De man, de vader van… wil zijn ervaring delen om anderen te behoeden, te behoeden voor afglijden behoeden voor zichzelf kwijt raken Ieder heeft zijn weg te gaan. Ieder heeft zijn nachten, zijn wanhoop, zijn onvoorstelbare leed. Ieder heeft zijn eigen uitzichtloosheid… Niets en niemand kan je terugschenken wat het kostbaarste was… Wie je verwekte Zo graag het levenslicht gunde Wie in je was Wie in je groeide Wie in je leven kwam Een naam kreeg Je aankeek Je toelachte Die kleine vreemde die zo anders was Die je zo vertrouwd werd Die je veranderde Die tekort met je was bij je was Te midden van mensen leefde Zij is er nog Hij is er nog Onzichtbaar in jou… Jij die jezelf zo vreemd bent geworden… Jij mag jezelf hervinden en verder leven verweven met mij… Een kostbaar geschenk bewaar je waar niet iedereen zomaar komen kan. Je bewaart haar Waar geen inbreker haar kan roven. Je bewaart haar in de naam. Ik noem jouw naam Jouw naam gegrift in mijn hart Jouw naam draag ik waar ik ga Jouw naam klinkt licht in mijn duister Ik rouw om jou in de tijd (2) Niet elke tijd wel onverwacht Als anderen vragen hoe lang is het geleden. Jij bent geen verleden Jij bent aanwezige afwezigheid vandaag en morgen. Wat heb ik nodig… Ik heb het nodig te horen dat verdriet liefde is… Liefde die blijft… Ik heb openmakers nodig… Ontmoeters die openmaken wat dicht is geraakt, wat door vreemden wordt dichtgemetseld. Ik heb openmakers nodig om niet te stikken om te weten dat ik besta Marinus van den Berg (1) Roland Barthes, Rouwdagboek, Meulenhoff 2009 (2) Marinus van den Berg, Rouwen in de tijd, Kampen 2009

Created and sponsored by DiVa B.V. - Digital Value Internet Professionals