Gespreksgroepen

 

Gespreksgroepen:

We starten binnenkort de volgende gespreksgroepen op:
 

•gespreksgroep waar kinderen overleden zijn door zelfdoding

•gespreksgroep Midden-Limburg

•gespreksgroep Zuid-Limburg; aanvang 14 maart 2012 te Brunssum
 

Wilt u zich nog aanmelden voor een gespreksgroep, neem dan contact

op met Kitty Huisman, tel 045-5641255 of mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

 

verslag regiomiddag 24 maart 2012

  

Regiomiddag zaterdag 24 maart 2012 te Reuver 


Op 24-03-2012 hebben we in het Bisschoppelijk College Broekhin in Reuver een regiomiddag georganiseerd.

Met zo’n 60 lotgenoten waren we op deze middag samen om aan onze overleden kinderen te denken.

De regiovertegenwoordigster Kitty Huisman opende de middag door openhartig te vertellen dat ze zelf lotgenoot was en wat hun gezin was overkomen.

Bij het binnenkomen werden de foto’s van de kinderen geplaatst en mocht eenieder er een kaarsje bij aansteken, de grote VOOK kaars werd door Wilma aangestoken.

Daarna werd er het gedicht “geen 2e zoals jij” van Yvonne Emmerik voorgedragen door Joske.

Voor ons was het geheel nieuw dat er iemand van de broers en zussen afdeling bij ons aanwezig was, dit was Nynke ze vertelde zelf wat ze bijv. voor een ander kan en wil betekenen. Het is een, dynamische en sprankelende jonge vrouw die meteen aan de slag ging bij de boekentafel en overal waar het nodig was!!! Voor ons heel erg fijn om zo iemand erbij te hebben.

Toen was het tijd voor onze gastspreker Marinus v.d. Berg, met als thema “maakt rouwen ons ouder” opende hij de middag.

Ademloos luisterden de lotgenoten naar hem, want wat Marinus vertelt raakt de mensen zichtbaar. Hij liet duidelijk horen, dat er zoveel verschillen in rouwen is, zo heeft ieder van ons zijn eigen specifiek uniek verhaal over ons eigen kind wat we zo moeten missen.

Een Chinees spreekwoord zegt; wie meer dan 5 vrienden heeft, heeft geen vrienden.

Zijn we niet alleen ouder geworden, maar ook wijzer geworden?

Met deze woorden gingen we de pauze in, na de koffie en thee gingen we verder met een grote gespreksgroep, n.l. de hele zaal wilden bij elkaar blijven om over onze kinderen te praten. De lotgenoten kregen de kans om hun verhaal te vertellen wat ook gebeurden en anderen vonden het prettig om alleen te luisteren.

In de aula kon je de erkenning en herkenning van de verhalen duidelijk voelen, hiervan kunnen we dan ook zeggen dat voelt goed.

Er zijn tal van ondeelbare momenten die je samen met je partner kunt hebben, hieruit concluderen we dat ieder van ons uniek is in zijn rouwproces.

Een lotgenote zei; je voelt je hier niet zo alleen staan, je weet wel dat je er niet alleen in bent maar hier heeft ieder een gezicht en een eigen verhaal en dat voelt als een warm bad!!!


We sluiten de middag af met de volgende woorden: "Een luisterend oor doet meer dan troostende woorden!!!"