Rouw.

Rouw is het gevecht dat we leveren om de dood van ons kind te overleven.

Vanuit de gemeenschappelijke ervaring van de dood van ons kind willen we elkaar daarin tot steun zijn; willen we proberen ruimte te scheppen om ervaringen en gevoelens met elkaar te delen.

Ondanks de gemeenschappelijke ervaring rouwt ieder van ons op haar en zijn eigen wijze. Ook (huwelijks)partners rouwen vaak totaal verschillend om de dood van hun kind, en dat geldt ook voor de andere kinderen in een gezin. Begrip voor die verschillen is van wezenlijk belang om elkaar tot steun te kunnen zijn.

Zelfhulp.

Binnen de vereniging werken we vanuit onze 'ervaringsdeskundigheid' met elkaar samen. We proberen mogelijkheden te scheppen om lotgenoten met elkaar in contact te brengen, want een lotgenoot heeft vaak maar een half woord nodig om jouw gevoelens te herkennen en te begrijpen. Dat tref je bij vrijwel niemand anders aan.

Troost.

De troost die we elkaar kunnen bieden is dat we elkaar vasthouden wanneer we dreigen te vallen, elkaar overeind helpen wanneer we weer eens zijn gestruikeld, dat we naar elkaar luisteren en aan elkaar vertellen over de pijn die we voelen en het onbegrip dat we soms ontmoeten, dat we met elkaar huilen, maar ook lachen, elkaar aankijken en herkennen.

Dan kan er een nieuw perspectief ontstaan, waaruit blijkt dat het toch mogelijk is om verder te gaan, dat er ondanks het verdriet toch weer ruimte kan komen voor nieuwe vreugde. Óver gaat het nooit, maar 'verdriet om het ene en vreugde om het andere verdragen elkaar op den duur wel', al lijkt dat moment nu nog zo ver weg...

De Vereniging.

De Vereniging Ouders van een Overleden Kind is een landelijke zelfhulporganisatie die lotgenoten met elkaar in contact wil brengen.

• Elk jaar wordt er een landelijke dag gehouden, waarop contacten kunnen worden gelegd en ervaringen gedeeld met lotgenoten. Van elke regio zijn daar vertegenwoordigers, zodat de contacten in uw eigen omgeving kunnen worden voortgezet.

• Daarnaast zijn er regionale contactmiddagen, -avonden, inloopbijeenkomsten, waar u persoonlijke en groepsgesprekken kunt voeren, of gewoon aanwezig zijn en luisteren.

• Er is een Werkgroep Broers en Zussen, die is vertegenwoordigd op zowel de landelijke dag als op de meeste regionale dagen. Ouders die rouwen voelen zich vaak machteloos tegenover het verdriet van hun andere kind(eren). In deze werkgroep kunnen broers en zussen (van 15 tot 35 jaar) praten over hun eigen verdriet.

• Elke regio heeft contactpersonen. Dat zijn lotgenoten die weten hoe belangrijk het is om naar uw verhaal te luisteren en ervaringen uit te wisselen en met wie u op persoonlijke basis gesprekken kunt voeren.

• De regio's organiseren gespreksgroepen, waarin, gedurende een aantal bijeenkomsten, u uw verhalen en ervaringen kunt uitwisselen.

• Zes keer per jaar verschijnt De RONDZENDBRIEF, het contactblad van de vereniging, met verhalen en gedichten van ouders, broers en zussen, met boekbesprekingen en informatie over activiteiten in de diverse regio's.

• U kunt contact opnemen met de Vere¬niging via een landelijk telefoonnummer 0900-2022723 (€ 0,05 p/min.). Uw contactaanvraag wordt doorgegeven aan de regio waar u woont. Met de contactpersoon door wie u daarna wordt gebeld kunt u verder bespreken wat u wilt.