 |
 |
|
| Yarden |
| Rouw op de werkvloer |
| Inzichten, tips en handvatten voor werkgevers en collega’s |
| Uitgever Yarden, Vereniging rondom het levenseinde, 2004. |
|
| De Vereniging Yarden is ontstaan uit een fusie van de uitvaartverengingen NUVA en AVVL. De verenging strekt haar activiteiten verder uit dan alleen het begeleiden van uitvaarten, ze wil ook actief zijn bij het begeleiden van de rouwenden in de periode daa |
|
Het is zeer waardevol dat zij daarbij aansluit bij de ontwikkelingen die in de samenleving plaatsvinden, zoals bij de discussie die de laatste jaren regelmatig wordt gevoerd over het al of niet wettelijk regelen van een rouwverlof.
In de voor mij liggende brochure presenteert Yarden een door haar ontwikkeld rouwprotocol voor het bedrijfsleven. Zij geeft daarbij zelf aan dat dit protocol als uitgangspunt kan worden genomen om een op het eigen bedrijf toegesneden protocol te maken.
Het bespreekbaar maken van dit soort zaken, het kweken van begrip bij de omgeving van rouwenden, wordt mijns inziens echter vaak bemoeilijkt door de terminologie die gehanteerd wordt. Zo suggereert een term als ‘verwerkingsproces’ dat rouwen volgens objectief vast te stellen regels verloopt en de rouw na de ‘verwerking’ over is: het ‘rouwproces’ is voltooid. Maar in de voorgaande zin in de inleiding van de brochure staat de tegengestelde en mijns inziens zeer juiste boodschap: “Rouw duurt soms levenslang.”
Ook de beschrijving van ‘het rouwproces’ (vooral dat lidwoord ‘het’ suggereert dat we te maken hebben met een duidelijk omschreven, eenduidig begrip) is in traditionele bewoordingen gesteld. Er wordt geschreven dat een rouwproces een aantal ‘fasen’ kent, waarna een korte omschrijving volgt gebaseerd op het model met ‘rouwtaken’ van Worden. En een zin als: “Een verlies is pas verwerkt als iemand er af en toe aan denkt, maar het verdriet zijn leven niet langer beheerst”, zet mijn omgeving ook absoluut op het verkeerde been. Als ouder van een overleden kind, denk ik – ook nu na tien jaar en ik weet zeker dat het de rest van mijn leven zo zal zijn – nog dagelijks aan hem. Het is een uitspraak die je ook veelvuldig van oude mensen hoort die hun levenseinde naderen: “Dat ene kind, dat niet meer leeft, is nog dagelijks in mijn gedachten.” Ik kies er voor verdriet te hebben, mijn leven lang, om niet te verbitteren, en stel mij daardoor open en kwetsbaar op, ik ben mij daarvan bewust. Maar mijn leven is bepaald door dit verdriet. Ik kan niet anders.
Mijn bezwaren tegen de terminologie nemen niet weg dat ik het initiatief van Yarden tot uitgave van deze brochure toejuich. Want de problematiek van rouw op de werkvloer kan niet genoeg onder de aandacht gebracht worden. En bovendien, het rouwprotocol staat vol met zeer goede, bruikbare suggesties en tips.
Op één punt zijn die tips echter wat te mager. Er wordt gevraagd aandacht te besteden aan de sterfdag, één jaar na dato. Prima, heel goed. Maar doe dat ook, zeker wanneer het een overleden kind betreft, nog een aantal jaren daarop volgend. En denk ook aan de verjaardagen!
Wie verdere informatie wil van of over Yarden of de brochure aan wil vragen:
Yarden Vereniging rondom het levenseinde, Bunuellaan 1, 1325 PP Almere. Telefoon: 036-5278666.
website: www.yarden.nl
|
|
|
 |
